گروه سوم (پایانی) :به کسانی کمک می کنیم که مسئول وضعیت خود نیستند.

وقتی متوجه شدیم که شخصی به کمک ما نیاز دارد ، یکی از اولین واکنشهای ما این خواهد بود که در باره ی علت این نیاز از خود سوال کنیم.

این سوال ما را هدایت می کند که به استنتاجهایی دست بزنیم.

اگر نیاز به کمک را به عواملی نسبت دهیم که مستقل از اراده است،در مقایسه با زمانی که آن را به عوامل شخصی قابل تغییر یا قابل اجتناب نسبت می دهیم ،بیشتر تمایل خواهیم داشت که به دیگران کمک کنیم. به عبارت دیگر ،تمایل خواهیم داشت بیشتر به کسانی کمک کنیم که مسئول اُعمال خود نیستند،کسانی که،به رغم تلاشهای خود،باز به کمک نیاز دارند.

مثلاً ،دانشجویان،به کسی که بیمار است ،در مقایسه با کسی که برای کار کردن تنبل است ،بیشتر کمک می کنند.

هنجار بسیار مهمی که به این موضوع مربوط می شود ،"فرضیه ی دنیای منصفانه" می باشد.طبق این نظریه ،ما لیاقت سرنوشت خود راداریم (خلایق هر چه لایق).این هنجار میتواند مردم را در جهت عدم کمک رسانی به نیازمندان،از جمله افراد بی پناه ، هدایت کند فزیرا معتقد است که آنها مسئول موقعیت خود هستند.

فرضیه ی دنیای منصفانه

(لیرنر Lerner 1970) "فرضیه دنیای منصفانه" را چنین تعریف می کند: "هنجاری که طبق آن،هر کس مسئول رویدادی است که برایش پیش میآید. به عبارت دیگر ،کسانی که به موقعیت بالا می رسند،شایستگی آن را دارند. و مسلماً ،کسانی هم موقعیتهای پایین را اِشغال می کنند ،باز هم شایستگی آنها را دارند."

گروه دوم:به کسانی کمک می کنیم که شبیه ما هستند.

به مثال خود در پیادرو خیابان برمی گردیم (مثال گروه اول ) و فرض می کنیم که لباسهایتان شبه لباسهای کسی باشد که برای تلفن کردن پول می خواهد. آیا در این حالت ،تمایل خواهید داشت بیشتر به مردی که شبیه شما لباس پوشیده است کمک کنید یا به زن جوان و زیبا ؟

احتمالاًبه مردی که مثل شما لباس پوشیده است. تشابه بین کمک کننده و کمک شونده،از نظر ظاهر فیزیکی،نگرشها،ریشه ی قومی و ... در رفتار موافق اجتماعی اثر تعیین کننده دارد.

این رویداد نباید تعجب آور باشد، زیرا در گروه اول اعلام کردیم :بیشتر به کسانی کمک می کنیم که ما را جذب میکنند،کسانی که به ما شباهت دارند، ما را به طرف خود جذب می کنند. بنابراین ،به افرادی که شبیه ماهستند کمک می کنیم. تحقیق ( امسویلر Emswiller و همکارانش 1971 ) این گفته را تائید می کند.

آنها از دستیاران خود می خواهند که در لباس هیپی و در لباس معمولی ،پیش دانشجویانی که لباس هیپی و لباس معمولی پوشیده اند بروند و پول خُرد بخواهند.نتایج به دست آمده همان طور بود که انتظار داشتند.هر دو گروه (با لباسهای هیپی و معمولی) بیشتر به کسانی کمک می کنند که لباس آنها را پوشیده بودند.

ادامه دارد.

به چه کسی کمک میکنیم؟

به سه گروه:

گروه اول :به کسی کمک میکنیم که ما را جذب می کنند.

فرض کنید در پیاده رو خیابان هستید و فردی از شما پول خُرد می خواهد تا تلفن بزند. در کدام یک حالتهای زیر بیشتر تمایل خواهید داشت که کمک کنید؟

یک زن جوان و زیبا یا مردی خوش هیکل و شیک پوش؟

تحقیقات نشان می دهد که احتمالاً به شخصی کمک خواهید کرد که او را بیشتر جذاب خواهید یافت.

مثلا،در تحقیق(رادین Rodin 1975)،مردم به فردی که خال طبیعی بزرگی به صورت دارد،در مقایسه با فرد دیگری که آن خال را ندارد ،کمتر کمک می کنند.

تحقیقات دیگر نشان می دهد که مردان، به زنان جذاب بیشتر از زنان عادی کمک می کنند(وست West و دیگران،1975) .

بالاخره،مردم بیشتر تمایل دارند به مردان خوش لباس کمک کنند تا به مردان ژنده پوش ،همچنین بیشتر تمایل دارند صاحب کارتی را که در کیوسک تلفن بجا مانده است، در صورتی که صاحب عکس آن زیبا به نظر برسد،پیدا کنند(بنسون Benson و دیگران 1976).

ادامه دارد.