|
|
|
|
|
تعجب خالق از مخلوق خود: من در عجبم که بندگانم تمامی کودکی خود را در آرزوی برزگ شدن به سر می برند و دوران پس از آن را در حسرت بازگشت به کودکی می گذرانند! من در عجبم که بندگانم سلامتی خود را فدای مال اندوزی می کنند و سپس تمام دارائی خود را صرف بازیابی سلامتی خویش می نمایند ! من در عجبم که بندگانم بقدری نگران آینده اند که حال را فراموش می کنند در حالیکه نه حال را دارند و نه آینده را ! من در عجبم که بندگانم طوری زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد در حالیکه چنان گورهایشان را گرد و غبار فراموشی در بر خواهد گرفت که گویی هرگز زنده نبوده اند ! |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 8:57 قبل از ظهر توسط عباس عباسپور
|
|
||